Leczenie i diagnostyka pacjentki z siNEN
(nowotwór neuroendokrynny jelita cienkiego)
dr n. med. Jakub Pobłocki
Klinika Endokrynologii, Chorób Metabolicznych i Chorób Wewnętrznych PUM w Szczecinie
Pani Marzena, lat 51
Pracownik fizyczny.
Obciążenia: otyłość, hipercholesterolemia, choroba wrzodowa dwunastnicy, stan po cholecystektomii.
Objawy:
- dolegliwości bólowe brzucha (diagnostyka od 2017 r.) – obecnie nasilenie dolegliwości
- zmiany ogniskowe w wątrobie opisane pierwotnie jako naczyniaki
Diagnostyka:
USG jamy brzusznej z grudnia 2018 r.:
Wątroba – liczne ogniska o charakterze przerzutowym
Szybka diagnostyka onkologiczna (DILO)
TK jamy brzusznej z 03.01.2019 r.:
Wątroba w całości powiększona o obniżonej gęstości tkankowej. W obrębie miąższu wątroby widoczne bardzo liczne, częściowo zlewające się ze sobą ogniska hipodensyjne – prawdopodobnie odpowiadają ogniskom metastatycznym.
Na pograniczu trzonu i szyjki macicy nieregularna patologiczna masa torbielowato lita – do oceny ginekologicznej.
Hospitalizacja – oddział ginekologii
Wyłyżeczkowanie jamy macicy 01.2019 r.:
rozrost gruczołowy błony śluzowej macicy.
Dalsza diagnostyka:
USG piersi:
w piersi lewej hipoechogenna owalna struktura – prawdopodobnie fibroadenoma, do kontroli za 6 m-cy.
RTG klatki piersiowej:
w rzucie śródpiersia tylnego cień – do dalszej diagnostyki.
Hospitalizacja – oddział onkologii
BAG zmiany hiperechogenicznej zlokalizowanej w prawym płacie wątroby. W rozmazach nieliczne płaty hepatocytów i liczne gniazda komórek o hyperchromatycznych jądrach komórkowych, niewielkiej atypii i niezbyt obfitej cytoplazmie.
Badania IHC:
chromogranina +,
synaptofizyna +,
Ki-67 + w 2-7%.
Rozpoznanie:
Hospitalizacja – klinika endokrynologii
Wywiad:
- bóle brzucha w prawym podżebrzu i dole biodrowym (7-8/10 pkt. VAS)
- masywne wzdęcia
- luźne stolce (5-8/dzień)
- napadowe zaczerwienienia twarzy z towarzyszącym uczuciem gorąca
W badaniach laboratoryjnych:
- nieprawidłowa glikemia na czczo i hiperinsulinemia
| czas | 0 min. | 60 min. | 120 min. |
| glukoza (mg/dl) | 103 | 150 | 145 |
| insulina (uIU/ml) | 18,6 | 114 | 104 |
- niedobór witaminy D3: 17,10 ng/ml
- podwyższone stężenie: CgA 105 ug/l (0,00-100,00)
- zwiększone dobowe wydalanie 5HIAA w moczu:
→ 77,56 mg/24 h (n: 2-6 mg/24 h)
→ 86,20 mg/24 h (n: 2-6 mg/24 h)
W badaniach obrazowych:
GASTROSKOPIA:
przepuklina rozworu przełykowego przepony
TK J.BRZUSZNEJ
06.2019 (enterografia):
- W końcowym odcinku jelita krętego, tuż przy zastawce krętniczo kątniczej widoczna struktura śr. 23 mm, ulegająca wzmocnieniu pokontrastowemu.
- W okolicy zastawki krętniczo kątniczej zwraca uwagę miękkotkankowa struktura o wymiarach 14x19x30 mm ulegająca wzmocnieniu pokontrastowemu – sugeruje zmienione węzły chłonne.
- W sieci lewego i prawego śród i podbrzusza liczne drobne zagęszczenia tkankowe średnicy do 9 mm po stronie prawej – obraz może odpowiadać wszczepom.
Wątroba o densyjności 41 j.H. powiększona, lewy płat sięga górnego bieguna śledziony. Na obszarze wątroby ogniska nieznacznie hypodensyjne w fazie żylnej w stosunku do miąższu wątroby, w fazie tętniczej ulegają istotnemu wzmocnieniu pokontrastowemu, silniejszemu niż w badaniu z 03.01.2019 r.
Ponadto bardzo liczne ogniska hypodensyjne we wszystkich fazach badania.
Leczenie NET G2:
Terapia długodziałającym SSA od 15.07.2019 r. (oktreotyd)
Wytyczne ENETS z 2016 r. w zaawansowanych NEN
| Pierwotna lokalizacja guza | Środkowy odcinek prajelita | Trzustka | |||||||
| Stopień różnicowania histologicznego guza | G1 | G2 (Ki67 <10%) | G1 | G2 (Ki67 <10%) | |||||
| Stopień zajęcia wątroby | Niski | Wysoki (>25%) | Niski | Wysoki (>25%) | Niski | Wysoki (>25%) | Niski | Wysoki (>25%) | |
| Warunki preferencyjnego stosowania jako terapii pierwszego rzutu przy zaawansowanym NEN | Somatuline® Autogel® | ||||||||
| oktreotyd | |||||||||
1. Pavel M. et al. 2016.
Konsylium onkologiczne
06.08.2019 r. – pacjentka nie wyraziła zgody na leczenie operacyjne
Scyntygrafia receptorowa z 09.09.2019 r.:
Obecność licznych ognisk patologicznych wykazujących wzmożoną ekspresję SSTR w wątrobie. Uwidoczniono ognisko wzmożonego gromadzenia radiofarmaceutyku w obrębie jelita w sąsiedztwie zastawki krętniczo kątniczej oraz drugie ognisko w pobliżu, przypuszczalnie w krezce.
Rekonsylium onkologiczne
09.12.2019 r.: zgoda na leczenie operacyjne
TK j.brzusznej z 12.2019 r.: progresja wielkości guza okolicy zastawki Bauhina do 25mm (23mm poprzednio) oraz wielkości wytypowanych zmian w wątrobie.
Hospitalizacja – klinika chirurgii onkologicznej
Hemikolektomia prawostronna, resekcja dystalnego odcinka jelita krętego wraz z guzem zastawki Bauchina. Zespolenie krętniczo poprzeczne koniec do końca. Resekcja fragmentu sieci większej.
Badanie histopatologiczne 01.2020 r.:
Utkanie kątnicy z przylegającym fragmentem jelita cienkiego, w którego ścianie widać rozrost guza neuroendokrynnego (NET G1).
- Komórki guza nie wykazują znaczącej atypii, widać do 1mitozy/10DPW, nie stwierdza się ognisk martwicy;
- Indeks proliferacyjny Ki-67 <2%;
- Stwierdza się cechy angioinwazji i naciekanie pni nerwowych;
- Guzki o takiej samej morfologii i indeksie proliferacyjnym jak guz w ścianie jelita cienkiego widoczne są w postaci licznych depozytów w tkance tłuszczowej okołojelitowej;
- Widać 10 węzłów chłonnych, a w 6 z nich przerzuty guza neuroendokrynnego;
- Marginesy resekcji jelita grubego i jelita cienkiego bez cech rozrostu nowotworowego;
- pT (m)4N1cM1. IHC: CgA (x2);
- synaptofizyna (x2);
- Ki 67+ (x3) w <2% komórek.
Dalsze leczenie
Od 28.01.2020 r.
zmiana oktreotydu na
SOMATULINE® AUTOGEL®
Pacjentka całkowicie wolna od objawów zespołu rakowiaka
SOMATULINE® AUTOGEL®
możliwość samoiniekcji w domu
Pacjenci preferują samodzielne wykonywanie iniekcji
z NET, otrzymujących terapię Somatuline® Autogel®, wskazywało przewagę samodzielnego wykonywania iniekcji nad podawaniem ich przez pracowników ochrony zdrowia[Johanson 2012].
Johanson V et al. Patient Prefer Adherence 2012;6:703- 10.
TK j.brzusznej z 06.2020 r.:
niewielka progresja wielkości wytypowanych zmian meta w wątrobie.
Kwalifikacja do PRRT (177Lu – DOTA – TATE)
4 cykle, aktualnie pacjentka wolna od objawów
Zamiana SSA jako opcja leczenia progresji choroby
Dowody uzyskane w warunkach ctodziennej praktyki lekarskiej wspierają dane kliniczne dotyczące kontroli wzrostu guza
Wyniki analizy okresowej amerykańskiego prospektywnego, obserwacyjnego badania z udziałem pacjentów z GEP-NET, leczonych Somatuline® Autogel® (n=50), przeprowadzone wśród pacjentów onkologicznych[Paulson 2018], wskazały:
prawdopodobieństwo uzyskania klinicznie zdefiniowanego PFS w 12. miesiącu
Nowotwór neuroendokrynny jelita cienkiego
Kontrola wzrostu guza w GEP-NET
PFS uległ poprawie vs placebo u pacjentów z GEP-NET niezależnie od lokalizacji guza i jego stopnia zróżnicowania histologicznego, a także niezależnie od stopnia zajęcia wątroby[Caplin2014]:
| Lokalizacja guza (GEP-NET) | NET trzustki Ryzyko progresji obniżone o 42% HR 0,58 (95% CI: 0,32, 1,04) | NET środkowej części prajelita Ryzyko progresji obniżone o 65% HR 0,35 (95% CI: 0,16, 0,80) |
| Stopień zajęcia wątroby | ≤25% Ryzyko progresji obniżone o 66% HR 0,34 (95% CI: 0,18, 0,62) | >25% Ryzyko progresji obniżone o 55% HR 0,45 (95% CI: 0,23, 0,88) |
| Stopień zróżnicowania histologicznego guza (1 i 2 (Ki67 <10%)) | G1 Ryzyko progresji obniżone o 57% HR 0,43 (95% CI: 0,25, 0,74) | G2 (Ki67 <10%) Ryzyko progresji obniżone o 55% HR 0,45 (95% CI: 0,22, 0,91) |
Caplin M et al. NEJM 2014;371(3):224 33 and supplementary appendix.
Przygotowano na podstawie Case study wygłoszonego 14 maja 2021 r. przez dr. n. med. Jakuba Pobłockiego podczas konferencji: XXIV Kurs Kształcenia Ustawicznego z Endokrynologii, Diabetologii i Chorób Metabolicznych
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych:
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Działania niepożądane można zgłaszać za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, adres www: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
Somatuline AUTOGEL, 60 mg, 90 mg, 120 mg (Lanreotyd), roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce; SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY: Lanreotyd 60 mg, 90 mg, 120 mg (w postaci lanreotydu octanu). Każda ampułko-strzykawka zawiera przesycony roztwór lanreotydu octanu w postaci zasady, o stężeniu odpowiadającym 0,246 mg lanreotydu na 1 mg roztworu, co zapewnia rzeczywistą dawkę lanreotydu w jednej iniekcji wynoszącą odpowiednio 60 mg, 90 mg lub 120 mg. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA: Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Biały do jasnożółtego, lepki, przesycony roztwór. WSKAZANIA DO STOSOWANIA: – w długotrwałym leczeniu chorych na akromegalię, gdy stężenie krążącego hormonu wzrostu (GH) i (lub) insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1) pozostają nieprawidłowe po operacji i (lub) radioterapii oraz u pacjentów, u których nie jest możliwe przeprowadzenie operacji chirurgicznej i (lub) zastosowanie radioterapii. Celem postępowania terapeutycznego w akromegalii jest obniżenie …
stężeń GH i IGF-1, i o ile jest to możliwe, doprowadzenie ich do wartości prawidłowych; – w leczeniu objawów związanych z akromegalią; – w leczeniu guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GEP-NET) G1 i części guzów G2 (indeks Ki67 do maksymalnie 10%) środkowej części prajelita, trzustki lub nieznanego pochodzenia, po wykluczeniu ognisk pierwotnych w końcowej części prajelita, u dorosłych pacjentów z nieoperacyjnymi guzami miejscowo zaawansowanymi lub z przerzutami; – w leczeniu objawów związanych z guzami neuroendokrynnymi. DAWKOWANIE I SPOSÓB PODAWANIA: Produkt leczniczy Somatuline Autogel dostępny jest w trzech dawkach: 60 mg, 90 mg i 120 mg lanreotydu. Akromegalia: Zalecana dawka początkowa wynosi od 60 do 120 mg podawana co 28 dni. Następnie należy dostosować dawkę leku w zależności od odpowiedzi pacjenta (mierzonej złagodzeniem objawów i (lub) obniżeniem stężeń GH i (lub) IGF-1). W przypadku nieuzyskania pożądanej odpowiedzi, dawkę leku można zwiększyć. Dawkę można zwiększyć, jeśli stężenie GH przekracza 2,5 ng/ml. W przypadku stężeń GH w zakresie od 2,5 ng/ml do 1 ng/ml, dawkę można utrzymać, jeśli zależny od wieku poziom IGF-1 jest prawidłowy. W przypadku uzyskania całkowitej kontroli ( obniżenie stężenia GH poniżej 1 ng/ml, normalizacja stężenia IGF-1 i (lub) ustąpienie objawów) dawkę leku można zmniejszyć. U pacjentów, u których analog somatostatyny zapewnia dobrą kontrolę objawów choroby, produkt leczniczy Somatuline Autogel można wstrzykiwać w dawce 120 mg co 42 lub56 dni. Na przykład, u pacjentów, u których uzyskano dobrą kontrolę za pomocą produktu leczniczego Somatuline Autogel w dawce 60 mg podawanej co 28 dni, można kontynuować leczenie produktem leczniczym Somatuline Autogel w dawce 120 mg podawanej co 56 dni, a u pacjentów, u których uzyskano dobrą kontrolę podając produkt leczniczy Somatuline Autogel w dawce 90 mg co 28 dni, można kontynuować leczenie produktem leczniczym Somatuline Autogel w dawce 120 mg co 42 dni. Długoterminowe monitorowanie objawów oraz stężeń GH i IGF-1 należy prowadzić zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Leczenie objawów związanych z guzami neuroendokrynnymi Zalecana dawka początkowa wynosi od 60 do 120 mg podawana co 28 dni. Następnie należy dostosować dawkę indywidualnie w zależności od stopnia ustąpienia objawów. Maksymalna zalecana dawka to 120 mg co 28 dni. U pacjentów, u których analog somatostatyny zapewnia dobrą kontrolę objawów choroby, produkt leczniczy Somatuline Autogel można wstrzykiwać w dawce 120 mg co 42 lub 56 dni. Na przykład, u pacjentów, u których uzyskano dobrą kontrolę za pomocą produktu leczniczego Somatuline Autogel w dawce 60 mg podawanej co 28 dni, można kontynuować leczenie produktem leczniczym Somatuline Autogel w dawce 120 mg podawanej co 56 dni, a u pacjentów, u których uzyskano dobrą kontrolę podając produkt leczniczy Somatuline Autogel w dawce 90 mg co 28 dni, można kontynuować leczenie produktem leczniczym Somatuline Autogel w dawce 120 mg co 42 dni. Należy ściśle monitorować objawy po zmianie leczenia obejmującej dłuższe odstępy między dawkami. Leczenie guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GEP-NET) G1 i części guzów G2 (indeks Ki67 do maksymalnie 10%) środkowej części prajelita, trzustki lub nieznanego pochodzenia, po wykluczeniu ognisk pierwotnych w końcowej części prajelita, u dorosłych pacjentów z nieoperacyjnymi guzami miejscowo zaawansowanymi lub z przerzutami. Zalecana dawka to jedno wstrzyknięcie produktu leczniczego Somatuline Autogel 120 mg podawane co 28 dni. Leczenie produktem leczniczym Somatuline Autogel 120 mg należy prowadzić tak długo, jak jest to konieczne w celu kontroli guza. Zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby: U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki ze względu na szeroki zakres dawek terapeutycznych lanreotydu. Pacjenci w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki ze względu na szeroki zakres dawek terapeutycznych lanreotydu. Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania produktu leczniczego Somatuline Autogel u dzieci i młodzieży. Sposób podawania: Produkt leczniczy Somatuline Autogel należy wstrzykiwać głęboko podskórnie w górny zewnętrzny kwadrant pośladka lub w górną zewnętrzną część uda. W przypadku pacjentów, którzy otrzymują stałą dawkę produktu Somatuline Autogel oraz po odpowiednim przeszkoleniu przez pracownika służby zdrowia, produkt może być podany samodzielnie przez pacjenta lub przez przeszkoloną osobę. W przypadku samodzielnego podania leku iniekcje należy podawać w górną, zewnętrzną powierzchnię uda. Decyzję dotyczącą tego, czy pacjent może wykonywać iniekcje samodzielnie, czy powinna je podawać przeszkolona osoba, powinien podjąć pracownik służby zdrowia. Niezależnie od miejsca wykonania iniekcji, nie należy przy tym tworzyć fałdu skóry, a igłę należy wprowadzać w sposób zdecydowany, na całą jej długość, prostopadle do powierzchni skóry. Iniekcje należy podawać naprzemiennie po lewej i prawej stronie ciała. PRZECIWWSKAZANIA: Nadwrażliwość na substancję czynną, somatostatynę, pochodne peptydy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą SPECJALNE OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE STOSOWANIA: Kamica żółciowa i powikłania kamicy żółciowej Lanreotyd może hamować motorykę pęcherzyka żółciowego i przyczyniać się do powstawania kamieni żółciowych. Dlatego pacjenci mogą wymagać okresowego monitorowania. W przypadku długotrwałego leczenia zaleca się wykonywanie badania echograficznego pęcherzyka żółciowego przed leczeniem oraz co 6 miesięcy. Po wprowadzeniu leku do obrotu, u pacjentów leczonych lanreotydem zgłaszano przypadki komplikacji związanych z tworzeniem się kamieni żółciowych takie jak zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych i zapalenie trzustki, wymagające cholecystektomii. W przypadku podejrzenia powikłań związanych z kamicą żółciową należy przerwać stosowanie lanreotydu i wdrożyć odpowiednie leczenie. Hiperglikemia i hipoglikemia Badania farmakologiczne przeprowadzone na zwierzętach i u ludzi wykazały, że lanreotyd, podobnie jak somatostatyna i jej analogi, może hamować wydzielanie insuliny i glukagonu. W związku z tym u pacjentów leczonych lanreotydem może wystąpić hipoglikemia lub hiperglikemia. Rozpoczynając leczenie lanreotydem, należy kontrolować stężenie glukozy we krwi, a gdy dawka zostanie zmieniona należy odpowiednio zmodyfikować leczenie przeciwcukrzycowe. Niedoczynność tarczycy W trakcie leczenia lanreotydem pacjentów z akromegalią obserwowano niewielkie zmniejszenie czynności gruczołu tarczowego, chociaż wystąpienie klinicznej niedoczynności tarczycy jest rzadkie. O ile jest to wskazanie kliniczne, należy przeprowadzić badania oceniające czynność tarczycy. Bradykardia Podczas leczenia lanreotydem u pacjentów bez wcześniejszych zaburzeń kardiologicznych może dojść do zwolnienia akcji serca, które jednak nie musi prowadzić do przekroczenia progu bradykardii. U pacjentów z chorobą serca przed włączeniem lanreotydu może wystąpić bradykardia zatokowa. U pacjentów z bradykardią należy zachować ostrożność przy rozpoczynaniu leczenia lanreotyde. Czynność trzustki U niektórych pacjentów leczonych lanreotydem z powodu guzów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego i trzustki obserwowano zewnątrzwydzielniczą niewydolność trzustki (ang. pancreatic exocrine insufficiency – PEI ). Objawy PEI mogą obejmować stolce tłuszczowe, luźne stolce, wzdęcia brzucha i utratę masy ciała. U pacjentów z tymi objawami należy rozważyć badania przesiewowe i odpowiednie leczenie PEI zgodnie z wytycznymi klinicznymi. Monitorowanie guza przysadki mózgowej U pacjentów z akromegalią stosowanie lanreotydu nie zwalnia z konieczności monitorowania objętości guza przysadki mózgowej. DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE: Działania niepożądane, zgłaszane w badaniach klinicznych u pacjentów z akromegalią oraz guzami neuroendokrynnymi (GEP-NET), leczonych lanreotydem, wymieniono w tabeli z podziałem na odpowiednie układy i narządy, zgodnie z następującą klasyfikacją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1 /10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej występujące działania niepożądane podczas leczenia lanreotydem to zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (najczęściej zgłaszano biegunkę i ból brzucha, przemijający zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego), kamicę żółciową (często bezobjawową) oraz reakcje w miejscu podania (ból, guzek lub stwardnienie). Profil działań niepożądanych jest podobny przy stosowaniu tego leku we wszystkich wskazaniach. Zaburzenia układu immunologicznego: częstość nieznana: reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, nadwrażliwość); Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: często: hipoglikemia, zmniejszenie apetytu**, hiperglikemia, cukrzyca; Zaburzenia psychiczne: niezbyt często: bezsenność*; Zaburzenia układu nerwowego: często: ból głowy, zawroty głowy, ospałość**; Zaburzenia serca: często: bradykardia zatokowa*; Zaburzenia naczyniowe: niezbyt często: uderzenia gorąca*; Zaburzenia żołądka i jelit: Bardzo często: biegunka, wolne stolce*, ból brzucha; często: nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia, uczucie pełności, uczucie dyskomfortu w brzuchu*, dyspepsja, biegunka tłuszczowa**; niezbyt często: nieprawidłowe zabarwienie stolca*; częstość nieznana: zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki, zapalenie trzustki; Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: bardzo często: kamica żółciowa; poszerzenie przewodów żółciowych*; częstość nieznana: zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych; Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: często: łysienie, hipotrychoza*; Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: często: ból mięśniowo-szkieletowy**, ból mięśniowy**; Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: często: astenia, zmęczenie, reakcje w miejscu podania (ból, zgrubienie, stwardnienie, guzek, świąd), częstość nieznana: ropień w miejscu wstrzyknięcia; Badania diagnostyczne: często: wzrost aktywności ALAT*, nieprawidłowa aktywność AspAT*, nieprawidłowe stężenie ALAT*, wzrost stężenia bilirubiny we krwi*, wzrost stężenia glukozy we krwi*, wzrost stężenia hemoglobiny glikozylowanej*, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie aktywności enzymów trzustkowych**; niezbyt często: wzrost aktywności AspAT*, wzrost aktywności fosfatazy zasadowej we krwi*, nieprawidłowe stężenie bilirubiny we krwi*, spadek stężenia sodu we krwi* – * na podstawie badań przeprowadzonych z udziałem pacjentów z akromegalią; ** na podstawie badań przeprowadzonych z udziałem pacjentów z guzami GEP-NET; Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych, Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: +48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl PODMIOT ODPOWIEDZIALNY: Ipsen Pharma, 70 rue Balard, 75015 Paris, Francja. INFORMACJI O LEKU UDZIELA: IPSEN Poland Sp. z o.o., ul. Chmielna 73, 00-801 Warszawa, tel.: (22) 653 68 00, fax: (22) 653 68 22. Numer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 10944 (Somatuline AUTOGEL, 60 mg), 10945 (Somatuline AUTOGEL, 90 mg), 10946 (Somatuline AUTOGEL, 120 mg); KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI: Produkt leczniczy wydawany z przepisu lekarza – Rp.; Lek umieszczony w wykazie leków refundowanych* w chorobach przewlekłych we wskazaniach: a) Akromegalia; Leczenie objawów hipersekrecji występujących w przebiegu nowotworów neuroendokrynnych: Somatuline Autogel 120 mg: cena detaliczna 5956,55 PLN; odpłatność dla pacjenta – 4,27 PLN; Somatuline Autogel 90 mg: cena detaliczna 4512,36 PLN; odpłatność dla pacjenta – 48,15 PLN; b) Leczenie guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych GEP-NET G1 i części G2 (index Ki67 do maksymalnie 10%) środkowej części prajelita, trzustki, po wykluczeniu ognisk pierwotnych w końcowej części prajelita, u dorosłych pacjentów z nieoperacyjnymi guzami miejscowo zaawansowanymi lub z przerzutami: Somatuline Autogel 120 mg: cena detaliczna 5956,55 PLN; odpłatność dla pacjenta – 0,00 PLN; Somatuline Autogel 90 mg: cena detaliczna 4512,36 PLN; odpłatność dla pacjenta – 44,95 PLN. Przed zastosowaniem należy zapoznać się z zatwierdzoną Charakterystyką Produktu Leczniczego. Data ostatniej aktualizacji Charakterystyki Produktu Leczniczego: 01.04.2025 r.*Obwieszczenie Ministra Zdrowia w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.
